همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان

[ad_1]

تشخیص

آنوریسمی آئورت شکمی اغلب به شکل اتفاقی مشاهده می گردد؛ یعنی شخص برای مشکل دیگری به پزشک مراجعه می کند و در کنار آن مشخص می گردد که مبتلا به این بیماری است. آنوریسمی آئورت شکمی اغلب در جریان معاینه قفسه سینه، روده ها، کلیه ها و کبد و با تصویربرداری داخلی تشخیص داده می شود.

برای تشخیص آنوریسمی آئورت شکمی پزشک به سابقه پزشکی و خانوادگی شخص توجه کرده و با توجه به این شرایط یکی یا چند آزمایش زیر را تجویز می نماید:

  • اسکن فراصوت شکم: این اسکن به شکل عمده برای یافتن نشانه های آنوریسمی آئورت شکمی به کار گرفته می شود. در جریان این آزمایش بدون درد، لازم است بیمار به پشت روی تخت خوابیده و مقداری ژل گرم روی شکم او مالیده شود. این ژل کمک می کند تا حباب های هوا بین سطح پوست و اسکنر ایجاد نگردد. اسکنر تصاویری از اجزای داخلی بدن تهیه کرده و در صفحه نمایشگر نمایش می دهد.

همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان

  • سی تی اسکن: این آزمایش که بی درد نیز می باشد، تصاویری باکیفیت اجزای بدن تهیه کرده و ارائه می کند. با استفاده از این تصاویر می توان ابعاد و شکل آنوریسمی را مشاهده نمود. در طول این آزمایش که به کمک پرتوهای ایکس انجام می پذیرد، تنها لازم است که بی حرکت باشید. ممکن است پزشکان نوعی ماده رنگی را برای مشاهده پذیری بهتر آئورت به شما تزریق نمایند.

همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان

  • تصویربرداری به کمک MRI: این روش نیز بدون درد بوده و در آن از تپش های امواج الکترومغناطیس استفاده می گردد. برای تصویربرداری MRI یک تخت متحرک به کار گرفته می شود که در مجرای دستگاه وارد می شود. در این روش نیز ممکن است پزشک برای تهیه تصاویر باکیفیت تر از تزریق یک ماده رنگی در خون بهره ببرد.

همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان

درمان

هدف اصلی در درمان آنوریسمی آئورت شکمی جلوگیری از پاره شدن آئورت شکمی است. راهکارهای موجود را به شکل کلی می توان به دو دسته تقسیم نمود: پایش پزشکی و جراحی. بسته به شرایط عارضه از جمله ابعاد آن، و سرعت رشد، پزشک در مورد روش درمانی تصمیم می گیرد.

  • در صورتی که آنوریسمی آئورت شکمی به اندازه کافی کوچک بوده و علائمی از خود نشان نمی دهد، پزشک شما احتمالا پایش پزشکی را تجویز خواهد نمود. این کار شامل جلسات منظم است تا اطمینان حاصل شود که آنوریسمی در حال رشد نیست و همین طور مدیریت شرایط پزشکی که می تواند به بدتر شدن آن بینجامد. احتمالا پزشک به شما توصیه خواهد کرد که هر ۶ ماه یک بار تحت تصویربرداری فراصوت قرار بگیرید.
  • در صورتی که ابعاد آنوریسمی بین ۵ تا ۵٫۵ سانتی متر باشد، گزینه احتمالی از جانب پزشک جراحی خواهد بود. همین طور در صورتی که ضایعه با سرعت زیادی در حال رشد باشد، جراحی توصیه می گردد. وجود درد شدید یا نشت خون دیگر عامل ایجاب کننده جراحی آنوریسمی آئورت شکمی است. سن، محل بروز آنوریسمی، ابعاد آن و شرایط موجود در انتخاب روش جراحی تاثیرگذار است. بدین منظور دو روش جراحی وجود دارند:
    • جراحی باز: در این روش شکم باز شده و بخش آسیب دیده آئورت برداشته می شود. این قسمت با یک قطعه مصنوعی جایگزین می گردد. زمان لازم برای بهبود در این روش دست کم یک ماه است.

همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان

    • جراحی درون رگی: در این روش مثل آنژیوگرافی از شاهرگ ران یک میله انعطاف پذیر وارد شده و در انتهای آن قطعه مصنوعی بسته می شود. با این کار قطعه در جداره داخلی آئورت قرار گرفته و فشار خون را تحمل می کند. میزان درد و دوره نقاهت در این روش کمتر است. با این وجود در  ۳۰ درصد از افراد انجام این عمل امکان پذیر نمی باشد. به علاوه لازم است که تا مدتی با تصویربرداری دوره ای از عملکرد درست قطعه مصنوعی اطمینان حاصل گردد.

همه چیز درباره آنوریسمی آئورت شکمی: تشخیص و درمان


آنوریسمی آنوریسمی آئورت شکمی ام آر آی جراحی سی تی اسکن

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *